عاشق شو تا مرز جنون

عاشق شو تا مرز جنون

دوستان عزیز

اینم ببینید

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم دی 1384ساعت15:20توسط الهام | |

نازپرورده تنعم نبرد راه به دوست عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت15:59توسط الهام | |

یک نفر

تقدیم به نگاهی که

مرا مجذوب خود کرد

... خیلی

دوستت دارم

...يک نفر

                               ...يک جايي
تمام رؤيايش لبخند توست وزمانی که به تو فکر ميکنه احساس ميکنه که زندگی

واقعا با ارزشه

پس هر گاه احساس تنهايی کردی اين حقيقت رو به خاطر داشته باش.

...يک نفر

...يک جايي
در حال فکر کردن به توست.

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم دی 1384ساعت18:0توسط الهام | |

گل

قسم اي نازنين تا زنده هستم تو را دوست ميدارم

وقتي چشمات ديگه اشكي براي ريختن نداشته با شه

                                               وقتي ديگه قدرت فرياد زدنم نداشته باشي ......

             وقتي ديگه هر چي دل تنگت خواسته باشه گفته باشي

                                             وقتي ديگه دفتر و قلم هم تنهات گذاشته با شن..

             وقتي از درون تمام وجودت يخ بزنه ....

                                             وقتي چشم از دنيا ببندي وآرزوي مرگ كني...

            وقتي احساس مي كني ديگه هيچ كس تو رو درك نمي كنه

                                             وقتي احساس كني تنها ترين تنهاي دنيا هستي

           ووقتي باد شمع نيمه سوخته اتاقتو خاموش كرد

                                  چشمهايت را ببند و با تمام وجود از خدا بخواه كه صدات كنه

*****************************************************

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم دی 1384ساعت17:58توسط الهام | |

اینم یک سری عکس ببینید

+نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم دی 1384ساعت17:58توسط الهام | |

رفت وچشمم را برایش خانه کردم برنگشت بس دعاها از دل دیوانه کردم برنگشت

شب شنیدم زاهدی می گفت او افسانه بود در وفایش خویش را افسانه کردم بر نگشت

زلفهایم را که روزی می ربود از او قرار تا سحر گاهان برایش خانه کردم بر نگشت

تا بداند در ره او با کسانم کار نیست خویش را با دیگران بیگانه کردم بر نگشت

این من مسجد نشین عاشق سجاده را چند روزی صاحب می خانه کرد و برنگشت

نمی دانم تا کی باید نوشت و درتنهایی ماند؟

و عشق را فقط در خیال خود خواند و

زندگی را فقط در گلی تماشا کرد...

تا کی باید درتنهایی قدم زد؟

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگوم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت18:23توسط الهام | |

قطار و مسافر

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت ، لختي در ايستگاه دنيا توقف كرد و پيامبر رو به جهانيان كرد و گفت:
مقصد ما خداست . كيست كه با ما سفر كند؟
كيست كه رنج و عشق توامان بخواهد ؟
كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟

قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندكي بر آن قطار سوار نشدنداز جهان تا خدا هزار ايستگاه بود.
در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد ، كسي كم مي شد قطار مي گذشت و سبك مي شد ، زيرا سبكي قانون راه خداست .
قطاري كه به مقصد خدا مي رفت، به ايستگاه بهشت رسيد . پيامبر گفت اينجا بهشت است . مسافران بهشتي پياده شوند،اما اينجا ايستگاه آخر نيست .
مسافراني كه پياده شدند ، بهشتي شدند .اما اندكي ،باز هم ماندند ،قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند.
آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :
درود بر شما ،راز من همين بود .آن كه مرا ميخواهد ، در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد .

و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيدديگر نه قطاري بود و نه مسافري .

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:46توسط الهام | |

نمایی از پرنده ها

►

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:40توسط الهام | |

رستم و سهراب

رستم و سهراب

كنون رزم virus و رستم شنو دگرها شنيدستي اين هم شنو

كه اسفنديارش يك disk داد بگفتا به رستم كه اي نيكزاد

در اين disk باشد يكي file ناب كه بگرفتم از site افراسياب

چنين گفت رستم به اسفنديار كه من گشنمه نون سنگك بيار

جوابش چنين داد خندان طرف كه من نون سنگك ندارم به كف

برو حال مي كن بدين disk هان! كه هم نون و هب باشد در آن

تهمتن روان شد سوي خانه اش شتابان به ديدار رايانه اش

چو آمد به نزد mini tower اش بزد ضربه بر دكمه power اش

دگر صبر و آرام و طاقت نداشت مَر آن disk را در drive اش گذاشت

نكرد هيچ صبر و نداد هيچ لفت يكى list از root ديسكت گرفت

در آن disk ديدش يكي file بود بزد enter آنجا و اِجرا نمود

كز آن يك demo شد پس از آن عيان ابا فيلم و موزيك و شرح و بيان

به ناگه چنان سيستمش كرد hang كه رستم در آن ماند مهبوت و مَنگ

چو رستم دگر باره reset نمود همى كرد hang و همان شد كه بود

تهمتن كلافه شد و داد زد ز بخت بد خويش فرياد زد

چو تهمينه فرياد رستم شنود بيامد كه ليسانس رايانه بود

بدو گفت همه مشكلش وز آن disk و برنامه ى خوشگلش

چو رستم بدو داد قيچي و ريش يكي ديسك bootable آورد پيش

يكى toolkit اَندر disk بود بر اورد آنرا و اِجرا نمود

همى گشت toolkit ، hard اَندرش چو كودك كه گردد پى مادرش

به ناگه يكى رمز virus يافت پى حذف اِمضاى ايشان شتافت

چو virus را نيك بشناختش مَر از boot sector بر انداختش

يكى ضربه زد به سرش toolkit كه هر byte آن گشت هشتاد bit

به خاك اَندر اَفكند virus را تهمتن به رايانه زد بوس را

چنين گفت تهمينه به شوهرش كه اين بار بگذشت از پل خرش

دگر باره امّا خريت مكن ز رايانه اصلاً تو صحبت مكن

اميدوارم خوشتون اومده باشه

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:30توسط الهام | |

راز بی پایان

چقدر دست نيافتني است
راز بي پايان چشمانت...
سفر به عمق نگاهت...
در چشمانت چه پنهان كرده اي
كه معناي سنگين نگاهت
جهاني را اينگونه به تفكر وا مي دارد؟

__________________________________________________

مي خوام از باغ بزرگ آسمون

سبدي پر از ستاره بردارم

واسه اينكه تن تو زخمي نشه

رختي از مخمل ابرها بيارم

دوست دارم هزار هزار ستاره دنباله دار

شبي كه عروس مي شم تور سپيد من باشه

چه قشنگه كه آدم خواب هاي خوب خوب ببينه

كاشكي زندگي هميشه مثل حرف زدن باشه

بيا چشم بسته به اون دنيا بريم

بيا از پله ي ابر بالا بريم

يه روز از جاده ي شيري افق

بيا تا شهر فرشته ها بريم

بيا با فرشته ها، آدمها رو نيگا كنيم

براي تنهايي شون،

گريه و دلسوزي كنيم

وقتي خورشيد و از دروازه بيرون مي كنه

بيا رو مخمل شب، خورشيد و گلدوزي كنيم

اگه خوابم نباشه دق مي كنم

اگه سرابم نباشه دق مي كنم.

الهام

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:28توسط الهام | |

منظومه بلند عشق

مشتاق دلم بودي ، من باغ دلت گشتم
در كشتي بحر عشق ، سكان دلم گشتي
از هر نفست روحي ، از كالبدم خيزد
انفاس مسيحاي ، ايمان دلم گشتي
اسرار دل و جان چون شعر از نگهت ريزد
شيوايي هر شعر ، ديوان دلم گشتي
از نرمي و حسن و لطف، چون شاخ گلي بودي
تك شاخ گل سرخ ، گلدان دلم گشتي
اي شيفته جانان ، ديگر به چه مي تازي
اينك كه تو تك تاز ، ميدان دلم گشتي
رفتي و سبوي دل ، خالي ز شرابت شد
مي باز بر اين تشنه ، باران دلم گشتي
زين شرحه چه ها گويم ، اي شرح زبان من
آغاز دلم بودي پايان دلم گشتي

در تيرگي شامت ، شب تاب دلت بودم
چون ماه سپهر دل ، مهتاب دلم گشتي
گفتي كه مرا درياب ، اي تاب و توان دل
من تاب دلت گشتم ، بي تاب دلم گشتي
من فاتح دژهاي ، دل هاي كسان بودم
تو فاتح يكتاي ، ابواب دلم گشتي

آنگاه كه پيوستند ، جان من و تو در هم
آفاق دلت گشتم ، الهام دلم گشتي
گفتي كه برفت از دست ، آرام و قرار دل
آنگه كه شراب هجر ، ، در جام دلم گشتي
گفتم به نهان با تو ، از هجر چه مي گويي
اينك كه تو آغاز و ، فرجام دلم گشتي
گه گاه در انديشه ، رخسار تو مي ديدم
فرياد كه رخسار ، مادام دلم گشتي
ديگر مرو از پيشم ، مهمان دل ريشم
پيش آي كه چون شهدي ، در جام دلم گشتي

پايان رهي بوديم ، زين راز شديم آغاز
بر بال دلم بنشين ، پرواز دلم گشتي
اين راز مگو زنهار ، با بي خبران اغيار
گنجينه به دل بسپار ، همراز دلم گشتي

چون زمزمه اي گشتم ، كارام دلت باشم
آرام دلم بردي ، فرياد دلم گشتي
استاد بدم چندي ، در مكتب من بودي
اين رابطه وارون شد ، استاد دلم گشتي
اكنون كه بشد اينسان ، آباده ما ويران
در كوي پريشاني ، ميعاد دلم گشتي

گفتي كه به شب ها خواب ، از ديده گريزان شد
من خواب دلت گشتم ، بيدار دلم گشتي
گفتي كه دوائي كن زين زخم دل ما را
درمان دلت گشتم ، بيمار دلم گشتي
گفتم نفسم درماند ، آهسته نما اقدام
گفتي كه توئي راكب ، افسار دلم گشتي
از مهر چه مي خواهي ، اي تشنه اين چشمه
انكار همي بودم ، اقرار دلم گشتي

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:15توسط الهام | |

بچگی

بچه بودم تو نبودی شبا زود خوابم می برد

دل كوچيكم فقط غصه بازی رو مي خورد

بچه بودم چه قدر صاف و رون مي خنديدم

خوبيش اين بود كه از کسی حرف بدی نمی شنیدم

بچه بودم همه هم مثل خودم بچه بودن

نرم و ساده مثل شنهای کنار ساحل

بچه بودم خبر از تو خبر از دروغ نبود

فکر و خیالم پریشون نبود

بچه بودم همه چي درست می شد ، سخت نبود

هيچكی اندازه ی من اونروزا خوشبخت نبود

بچه بودم كسي بي خود منو اذيت نمی كرد

مثل تو ميون بازيا خيانت نمي كرد

بچه بودم عالمی بود آخه عاشق نبودم

از دست چشمای تو ، تو حسرت دق نبودم

بچه بودم دلمو هنوز كسی نبرده بود

هنوزم خدا اونو دست خودم سپرده بود

بچه بودم كسي مثل تو باهام بد نمی شد

بی توجه از كنار رؤياهام رد نمی شد

بچه بودم خبر از خواهش و التماس نبود

لا به لای دفترام ،‌جز دو تا برگ ياس نبود

بچه بودم انقدر از سادگيا دور نبودم

واسه گوش دادن به تو ، انقدر مجبور نبودم

بچه بودم دلم از هيچكسي ناراضي نبود

فكر و ذكرم پيش هيچ چيزی به جز بازی نبود

بچه بودم بيشتر از اين زمونا در می زدن

اون روزا بزرگترا بيشتر به هم سر می زدن

بچه بودم قلبای تو دفترم حقيقی بود

روی دفتر خاطراتم عكس گل و پروانه بود

بچه بودم روزای هفته شبيه هم نبود

حواسم پهلوی اينكه چي بهت بگم نبود

بچه بودم شادی پر بود تو دل بادكنكم

آخر اون روزا كسي بود كه بياد به كمكم

بچه بودم اگه مثل حالا مجنون مي شدم

از بزرگ شدن واسه ابد پشيمون می شدم

تنهاترين عاشق دل شكسته

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:12توسط الهام | |

جوانی

نشسته ايم بر قاليچه اى به اسم جوانى...

مى تازيم و گرد و خاك مى كنيم زمين زير پايمان است

و اسير يك بازى شديم به اسم غرور و ديوارى را براى

پشت سر نهادن نمى بينيم، سرا پا شورِ برد و باخت را

مى شناسيم،آشناييم با شعور و جداييم با غم يا غرق

در غرور،چيزى در ماست كه روز و شب آرام نداريم

چيزى از جنس جستجو،چيزى مثل خيال يك آرزو...

........................................

اى كاش مى شد به گذشته ها باز گشت زمان را متوقف كرد.

تولدى ديگر،آغازى سبز و رؤيايى،آغازى براى گم شدن در

بي كرانِِ رؤياها،اى كاش مى شد هميشه در خواب بود،خوابى

كه كابوسهاى جدايى در آن نبود.

اى كاش مى شد در باغ كوچك ياسهاىِ بنفش وسپيد كودكانه

همچنان گام برداشت.

اى كاش مى شد هميشه در چين و واچين دامن مادر گم بود و

سايبان دستهاى پدر را هميشه لمس كرد.

اميدوارم خوشتون اومده باشه

دوستدار شما

الهام

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:8توسط الهام | |

خاموش

ما خاموشیم ، خاموش تر از نیمه شب کوچه

ما ساکتیم ساکت تر از لحظه های برف

ما می اندیشیم و باران صدای ماست و باران صدای تنهائیست

دست تو آیا دریچه ای نخواهد گشود ؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همیشه شاد باشید

از طرف الهام از بندرعباس

یا حق

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:7توسط الهام | |

دو سال

وقتي به دنيا آمدم آنقدر جا خوردم که تا دو سال قدرت حرف زدن نداشتم!

مردي در عالم رويا فرشته اي را ديد كه در يك دستش مشعل و در دست ديگرش سطل آبي گرفته بود و در جاده اي روشن و تاريك راه ميرفت.مرد جلو رفت و از فرشته پرسيد:اين مشعل و سطل آب را كجا مي بري؟ فرشته جواب داد:مي خواهم با اين مشعل بهشت را آتش بزنم و با اين سطل آب،آتش هاي جهنم را خاموش كنم.آن وقت ببينم چه كسي واقعا خدارا دوست دارد!

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت17:4توسط الهام | |

About

Home
Email
BAHAR 20

::...:...::

Amar_site

تعداد بازديدها:

Design by : bahar 20

About

Home
Email
BAHAR 20

Archives

Links

::...:...::

Amar_site

About

Home Email BAHAR 20

Archives

Links

::...:...::

Amar_site

Home
Email
BAHAR 20